บทที่251 จัดการงานศพ

และเวลานี้ ชญาภาที่เดินมาจากกด้านข้างได้ยินคำพูดประโยคนี้แล้ว หล่อนรีบก้าวใหญ่ๆ เข้ามาทันที “คุณปวัตร คุณพูดอะไร? ทำไมไม่เผา”

“นี่เป็นความคิดของชวนี” ตาเย็นชาของปวัตรส่องมาทางชญาภา

ปกติชญาภากลัวคุณชายตระกูลวาดวงศ์คนนี้มากจริงๆ แต่ตอนนี้ ที่ตายคือสามีของหล่อน งานศ

บทที่252 คู่รักสองคู่

ระหว่างทางกลับคฤหาสน์ของปวัตร ชวนีเงียบมาตลอด ก็ไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไร บทที่รถมาถึง เรื่องแรกที่ปวัตรคิดจะทำ ก็คือติดต่อจิรายุเพื่อนสนิท จากนั้นให้เขาติดต่อดาลิศ ให้เธอเข้ามาปลอบใจและปลดปล่อยชวนี

ในฐานะเพื่อนสนิท เธอต้องยิ่งเข้าใจว่าจะลดความเสียใจในใจให้ชวนีอย่างไร

บทที่253 แม่ลูกที่เย็นชา

หลังจากหนึ่งชั่วโมง ปวัตรขึ้นไปด้านบน เขาเคาะเบาๆ เปิดห้องของชวนีแล้ว ความเสียใจบนหน้าชวนียังเห็นได้ชัดเจนมาก แต่อารมณ์ดูแล้วนิ่งขึ้น ดาลิศมองเธออยู่ ในสายตาก็เผยความเสียใจและเจ็บปวด

“ลงมากินข้าวเถอะ!” ปวัตรบอกกับพวกเธอทั้งสองคน

“ได้! เดี๋ยวพวกเราก็ลงไป” ดาลิ