บทที่245 เขาอยู่ข้างๆ

หนึ่งทุ่มเด่นภูมิเข้ามาอย่างไม่วางใจแล้ว เขามองฌายินหลังจากผ่าตัด นี่ยังเหมือนคนเป็นที่ไหนกันล่ะ! สีหน้าก็ซีดเผือดให้คนทนดูไม่ได้แล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งทั้งตัวไม่มีเลือดลม ดูแก่สุดๆ

“คุณนายครับ คุณแจ้งคุณหนูใหญ่รึยังครับ?” เด่นภูมิอดพูดประโยคหนึ่งขึ้นไม่ได้ เขาคิดว่าท่

บทที่246 ความเห็นอกเห็นใจของเขา

พอชวนีร้องไห้ก็ร้องสักพักแล้ว รอบทที่เธอสงบลงมา เวลาก็ผ่านไปแล้ว ส่วนแอร์โฮสเตสก็เตรียมเสิร์ฟอาหารเช้าเข้ามา เดิมทีชวนีไม่มีความอยากอาหาร ปวัตรอดพูดเกลี่ยกล่อมเธอไม่ได้ “ถ้าคุณไม่กินอะไรเลย กลับประเทศไป คุณก็ไม่มีทางรักษาเรี่ยวแรงดูแลพ่อคุณได้”

พูดจบ ปวัตรยก

บทที่247 ชวนีกลับมา

ในโรงพยาบาล ชญาภากำลังเฝ้าด้านข้างฌายินที่สลบไม่ฟื้นอยู่ ทันใดนั้นด้านนอกประตูมีเสียงเคาะลอยเข้ามาแล้ว ตอนผลักประตูเข้ามาเป็นธนชาต หล่อนอดตกใจไม่ได้แล้ว เขามาได้อย่างไรกัน?

ธนชาตมองที่นอนบนเตียง มีถุงออกซิเจนอยู่ และด้านข้างยังมีเครื่องมือทำงานอยู่กองหนึ่ง เขาอดเดินเข้า