บทที่240 วันที่น่าอาย

“อรุณสวัสดิ์” จิรายุแม้แต่หน้าก็ไม่เงยขึ้น เหมือนรู้ว่าเธอลงมาแล้ว

“ฉันมาอยู่ที่บ้านคุณได้ยังไงหรอ!” ดาลิศแกล้งถามอย่างสงสัย

“เมื่อคืน ผมไม่รู้ว่าคุณเอากุญแจออกมารึปล่า ก็พาคุณกลับมาบ้านผมแล้ว” จิรายุพูดจบ พอสายตาเรียยาวเงย จ้องทางเธอ “คุณมีปัญหา?”

พอดาล

บทที่241 เขาใส่ใจแล้ว

ดาลิศก็ไม่ได้ฟังเขา เธอรีบเดินไปทางชาญชัยด้วยท่วงท่าที่เคารพแล้ว พูดกับเขาอย่างสุภาพ “สวัสดีค่ะท่านประธานชาญชัย ฉันคือดาลิศศิลปินในบริษัทของคุณค่ะ เป็นเกียรติอย่างมากเลยค่ะที่ได้พบคุณที่นี่”

ชาญชัยก็รีบลุกขึ้น พูดอย่างเกรงใจมาก “สวัสดีครับคุณดาลิศ”

นี่น่าจะทำให้

บทที่242 ฌายินได้รับการกระทบกระเทือน

ชวนีกับปวัตรทั้งครอบครัวเที่ยวอยู่ที่นี่อาทิตย์หนึ่งอย่างไม่รู้ตัวแล้ว ชวนีเที่ยวจนเต็มอิ่มและสนุกมาก สิ่งสำคัญยังเห็นเจ้าหนูน้อยเล่นอย่างดีใจ ในฐานะที่เป็นแม่ ก็รู้สึกทุกอย่างล้วนน่าพอใจ

แน่นอนว่าระหว่างเธอกับปวัตร ก็เหมือนมีความรู้สึกที่เปลี่ยนไปนิดหน