บทที่177ตมิสาอิจฉา

ปวัตรรีบลูบๆ หน้าผมแล้ว “เอ่อ...เลี้ยงอะไร?”

“เลี้ยงหมาฮะ หรือว่าเลี้ยงแมวตัวหนึ่งฮะ!” เจ้าหนูน้อยชอบสัตว์เลี้ยงมาก

ปวัตรเป็นคนไม่ค่อยชอบสัตว์เลี้ยง เพราะเขาไม่ใช่เจ้าของที่ดีที่อดทน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขาไม่มีเวลาว่างมากมาย

“ตอนนี้ไม่เลี้ยง ต่อไปค่อยว่ากัน” ปว

บทที่178ไม่เหมือนเดิมกับเขาแล้ว

บทที่ชวนีกลับถึงคฤหาสน์ของปวัตร เวลาก็หนึ่งทุ่มแล้ว มองคฤหาสน์หลังนี้ในความมืด ยิ่งเพิ่มกลิ่นอายลึกลับอย่างหนึ่ง ไฟแสงสีน้ำเงินสลัว ไฟกำแพง ไฟบ้านสีเหลืองสลัว ไฟถนน ทำให้คฤหาสน์ทั้งหลังเต็มไปด้วยกลิ่นอายที่ทำให้เคลิบเคลิ้มน่าหลงใหล

รถของชวนีเข้ามาในลานข้างใน

บทที่179ดาลิศเมาแล้ว

หรือว่าชีวิตส่วนตัวข้างนอกของลูกสาวคนเล็กมั่วขนาดนี้จริงหรอ?

“แม่คะ! น้องเป็นคนยังไง พวกเรายังไม่รู้หรอ? ในวงการบันเทิงเรื่องข่าวลืมมากมาย ไม่ใช่เรื่องจริง” กานิกาณอธิบายแทนเธอ

“เฮ้อ! ก็ไม่น่าเข้าวงการหนังละครทำงาน แบบนี้ไม่ดีกับชื่อเสียงมาก! ลูกรู้ไหมบรรยากาศของ