บทที่176ย้ายบ้านใหม่

ชวนีนึกอะไรขึ้นมาได้เรื่องหนึ่ง ถ้าเข้าไปอยู่บ้านเขา งั้นเธอกับเขาไม่ใช่อยู่บ้านด้วยกันจริงๆ แล้วหรอ?

ต่อมาเธอก็หันหน้านิดๆ ตอนนี้กับเขายังไม่มีอะไรแตกต่างอีกหรอ?

ในบ้านของเธอ เขาเข้าออกเหมือนบ้านตนเอง

ดังนั้นเพื่อความปลอดภัยของลูกชายแล้ว เพียงแต่เธอมีที่ให

บทที่177ตมิสาอิจฉา

ปวัตรรีบลูบๆ หน้าผมแล้ว “เอ่อ...เลี้ยงอะไร?”

“เลี้ยงหมาฮะ หรือว่าเลี้ยงแมวตัวหนึ่งฮะ!” เจ้าหนูน้อยชอบสัตว์เลี้ยงมาก

ปวัตรเป็นคนไม่ค่อยชอบสัตว์เลี้ยง เพราะเขาไม่ใช่เจ้าของที่ดีที่อดทน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขาไม่มีเวลาว่างมากมาย

“ตอนนี้ไม่เลี้ยง ต่อไปค่อยว่ากัน” ปว

บทที่178ไม่เหมือนเดิมกับเขาแล้ว

บทที่ชวนีกลับถึงคฤหาสน์ของปวัตร เวลาก็หนึ่งทุ่มแล้ว มองคฤหาสน์หลังนี้ในความมืด ยิ่งเพิ่มกลิ่นอายลึกลับอย่างหนึ่ง ไฟแสงสีน้ำเงินสลัว ไฟกำแพง ไฟบ้านสีเหลืองสลัว ไฟถนน ทำให้คฤหาสน์ทั้งหลังเต็มไปด้วยกลิ่นอายที่ทำให้เคลิบเคลิ้มน่าหลงใหล

รถของชวนีเข้ามาในลานข้างใน