ตอน 150
ท่านประธานซาตานของฉัน
บทที่150 เตือนทุกเวลา
ในใจชญาภามีความโกรธ เด็กคนนี้ไม่มีมารยาทจริงๆ เหมือนแม่ของเขาไม่มีผิด
ตมิสามองเห็นเปียโนของชวนี เธอก็อยากกลับทันทีแล้ว หลังจากนั่งลง เธอก็กดเล่นมั่วๆ อย่างไม่เป็นจังหวะสักนิดขึ้นมา
“ห้ามแตะต้องเปียโนของหม่ามี้ผม” ธันวาห้ามเธอ
ตมิสาหันหน้าจ้องเขา “ใคร
ตอน 151
บทที่151 ขอร้องเธอให้เป็นคู่
คืนนั้นเมื่อห้าปีก่อน ลักษณะสัตว์ป่าของเขา ทำให้เธอจำไม่ลืม
ปวัตรมองท่าทางเธอที่เหมือนแมวป่าน้อยอยู่ ยิ่งทำให้จิตใจของเขาคันๆ มีความรู้สึกอยากจะตัดกรงเล็บของเธอ ให้เธอเชื่อฟัง
“พ่อคุณพูดอะไรแล้วมั้ย?”
“ไม่มี”
“แม่ลูกคู่นั้นข่มขู่คุณแล้วม
ตอน 152
บทที่152 ออกเช็คว่าง
ชวนีรีบหันหน้ามองเขาอย่างแปลกๆ จากนั้นออกเช็คว่างอย่างฉลาดเฉียบแหลม “ติดหนี้น้ำใจครั้งนี้ไว้ก่อน ต่อไปฉันต้องการอะไรจากคุณ คุณรับปากก็พอแล้ว”
ปวัตรยังไม่ชอบท่าทางแบบนี้จริงๆ นี้ทำให้เขารู้สึกถูกคนขัดขวาง เดิมทีเขาชอบควบคุมทุกอย่าง และไม่ชอบถูกคนอื่นควบคุม
“