บทที่ 137

บทที่137 เขาได้รับความทรมานแล้ว

“บ้านผมมียาทาแก้ลวก กลับบ้านทาก็พอแล้ว” ปวัตรนึกถึงพยาบาลสาวทาให้เขา สู้ให้ผู้หญิงคนนี้ทายาให้เขาเองดีกว่า

ปวัตรก็เปิดหน้าอกอยู่อย่างนี้ ขับรถแข่งกลับไปทางคอนโด ในใจลึกๆ ของชวนีที่พรั่งพรูความรู้สึกผิดขึ้น หรือว่าเกี่ยวกับเมื่อเช้าที่เขาซักผ้าปูที

บทที่ 138

บทที่138 เขามาทานอาหารเย็นด้วยกัน

“คุณแม่ ผมคิดถึงคุณแม่มากเลยฮะ” เจ้าหนูน้อยรีบแสดงความคิดถึงทันที แม่บุญธรรมสวยขนาดนี้รักเขามากเหมือนหม่ามี้ เหมือนตัวเขาเป็นชายชาตรีน้อยๆ คนหนึ่ง สำหรับสาวสวยก็มีแรงดึงดูดอย่างปฏิเสธไม่ได้อยู่!

ดาลิศสังเกตหน้าเล็กๆ ของเขาที่น่าจะทำให้เกิดเรื

บทที่ 139

บทที่139 กลุ่มคนมาแล้ว

ปวัตรส่ายหัวยิ้มอยู่อย่างเอาใจ ถูกเธอดึงเดินไปหน้ารถแล้ว

รถของชวนีกับดาลิศใกล้ถึงร้านอาหารแล้ว ข่าวที่เธอให้ดาลิศคือ ปวัตรเพียงแค่พาน้องสาวของเขามาทานข้าวกัวพวกเธอ แต่ทว่าสักพักแขกที่มาถึง ต้องทำให้พวกเขาตกใจแน่นอน

บ้านภูสรีดาว

จิรา