บทที่135 อย่าหลงรักฉัน

แต่ไหนแต่ไรมีเพียงผู้ชายคนนี้เตือนคนอื่น มาถึงผู้หญิงคนนี้เตือนเขาตั้งแต่เมื่อไหร่?

สีหน้าของปวัตรหม่นๆ แล้ว “หลงรักคุณ? คุณคิดมากแล้ว”

ชวนีรีบยิ้มอย่างภูมิใจยิ่งขึ้นแล้ว “คุณแน่ใจว่าไม่ได้หลงรักฉัน? ถึงแม้ฉันจะทั้งสวยทั้งฉลาดยังมีเสน่ห์มาก แต่ว่าดีที่

บทที่136 เขาซวยมาก

เขาไม่รู้สึกตัวก็ปิดตานอนแล้ว

เช้าตรู่

ชวนีรู้สึกสะลืมสะลือด้านล่างตัวชื้นแฉะอยู่บ้าง...เธอยื่นมือคลำๆ จากนั้นตาที่หรี่ๆ จากเพิ่งตื่นมองสีแดงเลือดติดอยู่ที่บนมือ

“อ่า...” ตะโกนร้อง เธอกะว่าจะลุกขึ้นนั่ง ถึงพบว่าบนเอวมีแขนชายหนุ่มอยู่ ส่วนด้านล่างหัวเ

บทที่137 เขาได้รับความทรมานแล้ว

“บ้านผมมียาทาแก้ลวก กลับบ้านทาก็พอแล้ว” ปวัตรนึกถึงพยาบาลสาวทาให้เขา สู้ให้ผู้หญิงคนนี้ทายาให้เขาเองดีกว่า

ปวัตรก็เปิดหน้าอกอยู่อย่างนี้ ขับรถแข่งกลับไปทางคอนโด ในใจลึกๆ ของชวนีที่พรั่งพรูความรู้สึกผิดขึ้น หรือว่าเกี่ยวกับเมื่อเช้าที่เขาซักผ้าปูที่นอนเธอแล้ว