บทที่119 ตบไปตรงๆ

ชวนียักคิ้ว ตมิสาใช้เงินมือเติบเช่นนี้ ไม่ใช่เงินที่บ้านคุณพ่อหรอ? เธอไม่มีเงินก็แบมือขอเงินที่บ้าน ที่แท้ก็เป็นพวกสิ้นเปลืองเงินทอง

“เธอไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ ฉันไม่ซื้อแล้ว” ชวนีพูดจบ คิดจะออกไป

ตมิสายิ้มเยาะ “ฉันก็จะซื้อ ฉันอยากให้เธอรู้ว่าตระกูลนันทพิวัฒน์

บทที่120 เขาปลอบใจเธอแล้ว

เธอถือกาแฟอยู่ดื่มอย่างช้าๆ กำลังรอสัญญาณไฟจราจรที่ยาวเหยียดอยู่ข้างหน้า แก้วที่เธอกำลังจับไว้ถูกชายหนุ่มด้านข้างยื่นมือแย่งไป บทที่เธอยังไม่มีปฏิกิริยากลับมา ก็มองเห็นหลอดที่เธอดูด ชายหนุ่มดื่มโดยตรงกลางปากของเขาอย่างไม่รังเกียจสักนิด

"เฮ้! คุณ..." ชวนีหมดคำจะ

บทที่121 เขาทำอาหารเอาใจ

“เยี่ยมมากจ้ะ” ชวนีหอมหน้าผากเขาแล้ว ก็อุ้มเขาอยู่แบบนี้

ปวัตรที่อยู่ด้านหลังเดินเข้ามา อุ้มลูกชายจากอ้อมอกเธอไปแล้ว ชวนีตกใจเนื่องจากอุ้มลูกชายอยู่จึงใกล้ชิดกับเขา เจ้าหนูน้อยกอดคอแดดดี้ถามอย่างตื่นเต้น “แดดดี้ฮะ คุณอาผู้หญิงเมื่อไหร่จะมาอยู่ที่บ้านพวกเราฮะ!”