บทที่ 118

บทที่118 เจอกับตมิสา

ปวัตรฟังความหมายที่ซ่อนอยู่ในน้ำเสียงของเธอออกมา “คุณหมายความว่าต่อไปให้ผมทำกับข้าว?”

“ฉันเพียงแค่รู้สึกว่า ฝีมือการทำอาหารแบบผู้ชายอย่างพวกคุณสามารถพัฒนาได้สักหน่อย ถ้าคุณสนใจ ห้องครัวที่บ้านฉันให้คุณใช้ได้นะ” ชวนียิ้มอย่างมีเลศนัยอยู่บ้าง

ปวัตร

บทที่ 119

บทที่119 ตบไปตรงๆ

ชวนียักคิ้ว ตมิสาใช้เงินมือเติบเช่นนี้ ไม่ใช่เงินที่บ้านคุณพ่อหรอ? เธอไม่มีเงินก็แบมือขอเงินที่บ้าน ที่แท้ก็เป็นพวกสิ้นเปลืองเงินทอง

“เธอไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ ฉันไม่ซื้อแล้ว” ชวนีพูดจบ คิดจะออกไป

ตมิสายิ้มเยาะ “ฉันก็จะซื้อ ฉันอยากให้เธอรู้ว่าตระกูลน

บทที่ 120

บทที่120 เขาปลอบใจเธอแล้ว

เธอถือกาแฟอยู่ดื่มอย่างช้าๆ กำลังรอสัญญาณไฟจราจรที่ยาวเหยียดอยู่ข้างหน้า แก้วที่เธอกำลังจับไว้ถูกชายหนุ่มด้านข้างยื่นมือแย่งไป บทที่เธอยังไม่มีปฏิกิริยากลับมา ก็มองเห็นหลอดที่เธอดูด ชายหนุ่มดื่มโดยตรงกลางปากของเขาอย่างไม่รังเกียจสักนิด

"เฮ้! คุณ..."