ตอน 116
ท่านประธานซาตานของฉัน
บทที่116 กินเป็นเพื่อนนอนเป็นเพื่อน
พลิกไปจนถึงหน้าสุดท้าย รูปของปวัตรไม่ใช่แบบเดิมเหมือนของบรรพบุรุษเขา ผู้ชายคนนี้นั่งอยู่บนโซฟาสีทอง สวมชุดสูทสีเข้ม เค้าโครงหน้าตาชัดเจนและล้ำลึก เหมือนการแกะสลักของกรีก ใบหน้างดงามครึ่งหนึ่งเปิดเผย สว่างไสว ครึ่งหนึ่งปิดบังขมุกขมัว มีเพียงดวงตาที่เย็นดำ
ตอน 117
บทที่117 เขาก็ครั้งแรกเหมือนกัน
ชวนีขมวดคิ้วแล้ว“เรื่องของฉันกับธนชาต คุณไม่ต้องมายุ่ง”
“ทำไม? คุณยังรักเขาอยู่จริงๆหรอ?”สีหน้าของปวัตรหม่นหมอง โมโหอยู่บ้าง
ชวนีไม่อยากวุ่นวายเรื่องนี้แล้ว เธอคิดจะไม่ตอบ กลับถามไป“ตอนนี้คุณโทรศัพท์หาคนของคุณได้แล้ว จัดการ เรื่องของตรีวิทย์
ตอน 118
บทที่118 เจอกับตมิสา
ปวัตรฟังความหมายที่ซ่อนอยู่ในน้ำเสียงของเธอออกมา “คุณหมายความว่าต่อไปให้ผมทำกับข้าว?”
“ฉันเพียงแค่รู้สึกว่า ฝีมือการทำอาหารแบบผู้ชายอย่างพวกคุณสามารถพัฒนาได้สักหน่อย ถ้าคุณสนใจ ห้องครัวที่บ้านฉันให้คุณใช้ได้นะ” ชวนียิ้มอย่างมีเลศนัยอยู่บ้าง
ปวัตรคิดแล้ว “รอ