บทที่115 เขาเป็นคนทำ

“คือว่าแบบนี้ ตรีวิทย์เหมือนถูกพักงานทันที โฆษณาหนังละครของเขาทั้งหมดถูกสั่งหยุดแล้ว เมื่อคืนเขามาดื่ม จนเมาอยู่ที่บ้านฉัน เกือบจะเข้าโรงพยาบาลแล้ว”

“อะไรนะ? ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้คะ?”ชวนีก็ตกใจไม่น้อย

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันถามเขา เขาก็ไม่บอก แต่ฉันมองออกว่าเขาผ

บทที่116 กินเป็นเพื่อนนอนเป็นเพื่อน

พลิกไปจนถึงหน้าสุดท้าย รูปของปวัตรไม่ใช่แบบเดิมเหมือนของบรรพบุรุษเขา ผู้ชายคนนี้นั่งอยู่บนโซฟาสีทอง สวมชุดสูทสีเข้ม เค้าโครงหน้าตาชัดเจนและล้ำลึก เหมือนการแกะสลักของกรีก ใบหน้างดงามครึ่งหนึ่งเปิดเผย สว่างไสว ครึ่งหนึ่งปิดบังขมุกขมัว มีเพียงดวงตาที่เย็นดำ

บทที่117 เขาก็ครั้งแรกเหมือนกัน

ชวนีขมวดคิ้วแล้ว“เรื่องของฉันกับธนชาต คุณไม่ต้องมายุ่ง”

“ทำไม? คุณยังรักเขาอยู่จริงๆหรอ?”สีหน้าของปวัตรหม่นหมอง โมโหอยู่บ้าง

ชวนีไม่อยากวุ่นวายเรื่องนี้แล้ว เธอคิดจะไม่ตอบ กลับถามไป“ตอนนี้คุณโทรศัพท์หาคนของคุณได้แล้ว จัดการ เรื่องของตรีวิทย์