บทที่9

“เหตุใดท่านจึงจ้างคนหมุนเวียนกันไปเล่า” ฮวาเห์หยวน ถามอย่างสงสัย

“เพราะเป็นท่านเซียนข้าถึงบอกหรอกนะ” อาเซียนกระซิบ

เบาๆ ฮวาเยห์หยวนหูฝังตั้งใจฟังอย่างเต็มที่

“เพราะทุกคนจะมีวิชาที่แตกต่างกันในเวลาที่เขาแสดงข้าจะ ลอกเลียนวิชาของเขาแล้วเอามาค้นคว้าพลิกแพลงเพิ่มเติมเป็น ของข้าเอง”

“ท่านร้ายกาจมา

บทที่10

ฮวาเย่ห์หยวนยินยอมบอกเคล็ดลับวิชาสะกดจิตผู้คนให้กับ อาเซียนเป็นการแลกเปลี่ยนในการอาศัยอยู่โรงน้ำชาของเขาต่อ สองคนดูจะเข้าอกเข้าใจและสนิทสนมกันอย่างรวดเร็ว จากวัน กลายเป็นเดือนที่ช่างผ่านไปอย่างรวดเร็วความใกล้ชิดทำให้ วาเย่ห์หยวนเริ่มหวั่นใจ ความรู้สึกที่มีต่ออาเซียนนับวันยิ่งรุนแรง ขึ้นเรื่อ

บทที่11

ถึงจะเป็นคนเอ่ยปากขอให้เขาพาเข้าสู่แดนมาร แต่เมื่อเขา กําหนดวันมาซัดแจ้งกลับเป็นนางเสียอีกที่รู้สึกหวาดหวั่น ใจหนึ่ง นั้นฉุดรั้งนางเอาไว้ให้อยู่กับเขาตรงนี้ หากนางทำสำเร็จนางต้อง กลายเป็นสตรีของจอมมารเช่นนั้นสิ่งที่นางเคยพลั้งเผลอคิด เหลวไหลกับอาเซียนก็จะกลายเป็นเพียงความคิดของนางที่ล่อง ลอย