ตอน 7
จิ้งจอกเก้าหาง
บทที่7
ฮวาเย่ห์หยวนสงสัย ใช้วิชาเบิกเนตรหวังจะมองทะลุฉากกั้น แต่นางกลับไม่เห็นสิ่งใดภายใน เป็นไปไม่ได้นางเห็นผู้คนหาย เข้ามาทดสอบความสามารถในนี้ทั้งวัน อีกทั้งทุกคนล้วนได้พบ เถ้าแก่โรงน้ำชา
นางมั่นใจว่ายังไม่มีผู้ใดเดินออกจากห้องนี้ไป แล้วเหตุใดจึง ไร้เสียงและว่างเปล่าเช่นนี้ คนหายไปไหนกัน
ฮวาเห์หยว
ตอน 8
บทที่8
ครานี้เขาเป็นฝ่ายเดินวนรอบร่างของนาง เขาเดินวนอยู่สาม รอบสำรวจนางจนทั่วแล้วพยักหน้าเหมือนเข้าใจในบางสิ่ง
“เจ้าไม่ใช่มนุษย์แต่เป็นเซียน เป็นเซียนที่ตบะสูงส่งเสียด้วย”
เขาหรี่ตา “เจ้าจะโกหกข้าว่าไม่รู้ว่าเข้ามาที่นี่ได้อย่างไรหรือ
“เอ่อข้า ไม่รู้จริงๆ ขอรับ”
“เจ้าเป็นสตรี” เขาเอ่ยต่อ
ฮวาเห์หยวน
ตอน 9
บทที่9
“เหตุใดท่านจึงจ้างคนหมุนเวียนกันไปเล่า” ฮวาเห์หยวน ถามอย่างสงสัย
“เพราะเป็นท่านเซียนข้าถึงบอกหรอกนะ” อาเซียนกระซิบ
เบาๆ ฮวาเยห์หยวนหูฝังตั้งใจฟังอย่างเต็มที่
“เพราะทุกคนจะมีวิชาที่แตกต่างกันในเวลาที่เขาแสดงข้าจะ ลอกเลียนวิชาของเขาแล้วเอามาค้นคว้าพลิกแพลงเพิ่มเติมเป็น ของข้าเอง”
“ท่านร้ายกาจมา