ตอน 14
จิ้งจอกเก้าหาง
บทที่14
มารอ้วนเอ่ยออกมาโดยไม่ทันคิด คำพูดของเขาทําให้ฮวา เย่ห์หยวนตาโต
“เจ้ารู้หนทางหรือ” ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความหวัง
“นายหญิงเอ่อ…”
“หากเจ้าไม่บอกข้าจะฟ้องหัวหน้าหวังว่าเจ้าแอบกินไก่และ แอบกินมานานเท่าใดแล้ว เจ้าก็รู้ว่าหัวหน้าหวังกับข้าสนิทสนม กันเพียงใด”
“โถนายหญิง”
“หากอยากอยู่ที่นี่ต่อก็จงบ
ตอน 15
บทที่15
จอมมารยื่นมือออกมาตรงหน้า พลันร่างเล็กของฮวาเย่ห์ หยวนก็ลอยขึ้นจากพื้นดินทันใดก่อนพุ่งเข้าสู่กำมือของเขาอีก ครั้ง
ฮวาเย่ห์หยวนพยายามคว้าแขนของเขาเอาไว้แล้วแกะมือหนา แข็งแกร่งราวกับดื่มเหล็กออกสุดชีวิต แววตาของเขาเย็นเยียบ สีหน้าเต็มไปด้วยไอสังหารเขาค่อยๆ ออกแรงบีบลำคอของฮวา เย่ห์หยวน นางรู้ส
ตอน 16
บทที่16
จอมมารกล่าวจบก็คว้าร่างของฮวาเห์หยวนขึ้นจับนางพาด บ่าพานางหายตัวมายังตำหนักมารอย่างว่องไว ทิ้งหวังจีนไว้ ด้านหลัง โดยไม่สนใจอีกต่อไป
“ท่านจอมมารปล่อยข้าเถิด จอมมารปล่อยข้า
ฮวาเย่ห์หยวนยังมึนงง เรื่องราวระหว่างจอมมารกับอาเซียน แล้วช่างลึกลับซับซ้อนนัก พวกเขามีสัมพันธ์อย่างไรกันแน่นะ เขา พาร่า