บทที่ 41อย่าทำไรเขาอีก

ทรายจ้องจูนที่จับมือปริมอย่างอ่อนโยนแล้วจาไป สายตานั้นเต็มไปด้วยความรักความห่วงใย มันเป็นพวงของปริมเพียงคนเดียว

ทั้งๆที่เป็นเจ้าหญิงนิทานที่หลับไปสองปี แต่กลับไม่มีการแกขึ้นอะไร ยังคงสาวงดงาม

แต่ตัวเอง จากที่สวยใสขนาดนั้น ตอนนี้เหมือนผ้าเช็คโต๊ะผืนหนึ่ง แม้แต่ตัวเองก็ยัง

บทที่ 42 กินไม่ได้

ปริมมองบนด้วยความเยือกเย็น “คุณอยากคิดมากไปเอง ที่ฉันมากแบบนี้ก็เพื่อเบนซ์”

จูนเสียหน้าทันที สีหน้าเศร้าลง ก้มหัวลงทำอาหารอย่างตั้งใจ

ปริมพิงที่ตู้เย็นมองเขาอย่างเงียบๆ ก็ไม่ลงมือแล้ว

การกระทำของจูนทำเอาปริมไม่ดีใจ หลังกินมื้อเย็นเสร็จก็อาบน้ำให้เบนซ์ จากนั้นก็เตรียมตัวจะ

บทที่ 43 เกิดเรื่อง

ปริมพึ่งได้ยินเสียงที่ชัดเจนของจูน แล้วก็ได้ยินเสียงที่ถูกชนอย่างดัง ปริมจับมือถือแล้ววิ่งออกไป ทั้งคนเซไปมาวุ่นวายอยู่บนรถ หัวถูกชนไปที่ประตูรถ เจ็บจนจะแตกออก

พอดึงสติได้ เขาอยากไปดูทางรถคันนั้นที่ชนเข้ามา พึ่งเปิดประตูออก คนที่เดินออกมาคือทรายที่สายตาเต็มไปด้วยความแดงโหด