บทที่ 9 ได้โปรดช่วยพ่อของเธอด้วย

สายฝนที่ตกโปรยปรายลงมาไม่หยุด ช่วยเรียกสติของรสรินที่สลบอยู่ข้างถนนให้กลับมา มือขวาของเธอยังเจ็บปวดอย่างรุนแรงจนไม่สามารถที่จะขยับได้

รสรินอาศัยการพิงกำแพงเพื่อค่อย ๆ พยุงตัวเองขึ้นอย่างยากลำบาก

สายฝนที่ตกลงมากระทบหน้าของเธอ เป็นตัวช่วยชำระล้างเลือดท

บทที่ 10 เขาต้องการชีวิตของลูก

“ยัยริน เรื่องลูกเธอค่อยมาคิดทีหลังเถอะ แม่ขอร้องเธอ ตอนนี้พ่อเขาจำเป็นต้องต้องใช้เงินก้อนนั้นมากกว่า!”

ยูรายุจับมือเธอแน่น น้ำตาไหลลงมา “หรือจะให้แม่คุกเข่าขอร้องก็ได้!”

“อย่าค่ะ!” รสรินรีบเข้าไปประคองแม่เธอให้ลุกขึ้น “หนูจะช่วยเอง หนูยังมีเงินอยู่อีกล้

บทที่ 11 เอาใจฉันสิ

ดูเหมือนว่าเซนเขาจะดื่มไปไม่นาน สายตาเย็นชาคู่นั้นหรี่ตาลงอย่างเกียจคร้าน ก่อนจะจ้องมองมาทางรสริน

“เธอยังกล้าโผล่หน้ามาให้ฉันเห็นอีกหรอ?” ?” เขาก้าวขายาว ๆ เข้าไปหารสริน “ไม่ใช่ว่าครั้งก่อนฉันให้บทเรียนเธอไปแล้วหรอกหรอ? ยังจะกล้าโผล่มาให้เจออีกนะ!”

รสรินส่ายหน้าเบา