บทที่ 8 คุณมันทั้งอำมหิตและโหดร้าย

เซนเดินเข้าไปหารสรินก่อนจะกระชากไหล่เธอให้ลุกขึ้น

“เธอคิดอยากจะฆ่าฉันจริง ๆ ใช่มั้ย?” สายตาเกรี้ยวกร้าดของเขาจับจองไปที่รสริน “เธอนี้มันเลวทรามจริง ๆ พอขู่ฉันไม่ได้ก็คิดจะเอาชีวิตฉันงั้นหรอ?”

“ฉันเปล่า” รสรินเบิกตาโตด้วยความตกใจ ภาพตรงหน้าเริ่มดูพร่า

บทที่ 9 ได้โปรดช่วยพ่อของเธอด้วย

สายฝนที่ตกโปรยปรายลงมาไม่หยุด ช่วยเรียกสติของรสรินที่สลบอยู่ข้างถนนให้กลับมา มือขวาของเธอยังเจ็บปวดอย่างรุนแรงจนไม่สามารถที่จะขยับได้

รสรินอาศัยการพิงกำแพงเพื่อค่อย ๆ พยุงตัวเองขึ้นอย่างยากลำบาก

สายฝนที่ตกลงมากระทบหน้าของเธอ เป็นตัวช่วยชำระล้างเลือดท

บทที่ 10 เขาต้องการชีวิตของลูก

“ยัยริน เรื่องลูกเธอค่อยมาคิดทีหลังเถอะ แม่ขอร้องเธอ ตอนนี้พ่อเขาจำเป็นต้องต้องใช้เงินก้อนนั้นมากกว่า!”

ยูรายุจับมือเธอแน่น น้ำตาไหลลงมา “หรือจะให้แม่คุกเข่าขอร้องก็ได้!”

“อย่าค่ะ!” รสรินรีบเข้าไปประคองแม่เธอให้ลุกขึ้น “หนูจะช่วยเอง หนูยังมีเงินอยู่อีกล้