บทที่32 ความจริงทั้งหมด

น่าตลกใช่ไหมล่ะ

เซนอยู่ก็ถามขึ้นมา

ลูกน้องได้แต่ตัวสั่นแล้วถาม “เถ้าแก่หรอครับ”

เซนพูด “นายบอกว่ารสรินช่วยฉันเนี่ยนะมีหลักฐานงั้นหรอ”

ลูกน้องรู้ว่ายังไงตอนนี้เขาก็รับไม่ได้ที่ได้ยินเรื่องแบบนี้ เรื่องก่อนหน้านี้เดิมทีมันเหมือนเป็นเรื่องโกหกแต่อยู่

บทที่33 ลิขิตา ลิขิตา

วิคณา...ยังไงเขาก็ไม่ปล่อยเธอไว้แน่

ผู้หญิงที่น่ากลัวแบบนี้ควรจะเป็นคนที่หายไปถึงจะถูก

เขากัดฟันแน่นแล้วก็โทรศัพท์ “ผมเอง วิคณาคนที่ไปช่วยผมในวันนั้น...อย่าทำให้เธอได้ลอยนวลต่อไป เข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม”

คนที่อยู่ปลายสายตอบ “เข้าใจ”

เซนวางสาย ในใจของเขา

บทที่34 อดไม่ได้ เธอไปตายสิ

วิคณาพึ่งออกมาจากบ้านก็ถูกคนตีไปที่คอเลยทำให้เธอเป็นลมไปชั่วขณะ

พอเธอตื่นขึ้นก็พบว่าตัวเองถูกล่ามไว้ในห้องที่มืดๆ

เธอขยับตัวก็รู้สึกว่าที่คอของเธอนั้นปวดเป็นอย่างมาก แขนขาทั้งสองข้างก็ถูกล่ามไว้

เธอก็เลยตะโกนออกไปดังๆว่า “ใครก็ได้มาปล่อยฉันที”

พ