บทที่ 23

บทที่23 ทำลวกๆแบบขอไปที

เซนทนไม่ได้ที่ถูกตัดสายทิ้ง เขาทำได้แค่ผงกหัวอยู่ตอนนี้

วิคณาเธอเหมือนกับเด็กมากแค่พูดว่าโกรธเธอก็โกรธแล้ว

เขารอให้อาการป่วยของลูกดีขึ้นก่อนค่อยไปหาวิคณา เวลานี้คงได้รอเวลาให้ทั้งสองคนสงบลงก่อนถึงจะดี

แต่ว่าเขาได้ดูถูกการตัดสินใจของวิคณาไปแล้ว

บทที่ 24

บทที่24 ยินดีด้วยนะ เธอท้องแล้ว

วิคณาอารมณ์ดีมากแล้วเอาผลทดลองและใบรับรองแพทย์จากโรงพยาบาลออกไป

เธอเขม่นตาหนึ่งรอบแล้วรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “ฮัลโหล วีวี่ใช่ไหม อืม…ฉันมีเรื่องให้เธอช่วยน่ะ”

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง วิคณาเอาของที่เธอพอใจกลับบ้านไป

เธอนั่งอยู่บนโซฟามือถือผลตรว

บทที่ 25

บทที่25 เอาเด็กนั่นออก

เซนหันกลับไปมองที่เธอ

เห็นสีหน้าของวิคณารู้สึกสับสนเป็นอย่างมาก

ทั้งหวาดกลัว กลัว มีความสุข และพอใจ……ความรู้สึกเหล่านั้นโผล่มาจากเธอขึ้นเรื่อยๆ

แต่เธอทำเหมือนว่าเซนไม่ได้อยู่ตรงนี้ และก็รีบหยิบผลตรวจมาจากมือพยาบาลพอเธอขอบคุณพยาบาลเสร็จแล้วก็รีบอ