บทที่ 301

ตอนที่ 301-5 บทสุดท้ายของจูเยี่ยน

“ยินดีด้วยพระชายา กำจัดกองทัพรักษาความสงบจำนวนหลายแสนจนราบเป็นหน้ากองได้โดยไม่ต้องเสียแรงแม้แต่น้อย” จางฉี่หลันพูดด้วยรอยยิ้ม

เยี่ยหลียิ้มเรียบๆ พลางส่ายหน้า “หากไม่ได้ท่านแม่ทัพมาช่วยประจำการที่นี่ ก็คงไม่สำเร็จง่ายดายเช่นนี้หรอก”

การรบราฆ่าฟันดำเนิน

บทที่ 302

ตอนที่ 302-1 เมืองเปี้ยนแตก

 ณ เมืองเปี้ยน

กองทัพตระกูลม่อที่อยู่นอกเมืองเปี้ยนกับกองทัพซีหลิงที่รักษาการณ์อยู่ในเมืองเปี้ยนปะทะกันทุกวันราวกับเป็นกิจวัติ ผู้นำทัพตระกูลม่อล้วนเป็นกลุ่มชายหนุ่มอายุไม่ถึงสามสิบปี ไม่ว่าพวกเขาจะพยายามอย่างไร ก็ยากนักที่สร้างความเสียหายต่อการป้องกันของหล

บทที่ 302

ตอนที่ 302-2 เมืองเปี้ยนแตก

ข้างกายของเขา จั๋วจิ้งยิ้มพลางพูด “ท่านอ๋องกับพระชายาไว้ใจพวกเขามากไม่ใช่หรือขอรับ”

ม่อซิวเหยาพยักหน้า เงยหน้ามองไปบนกำแพงเมืองที่ไกลออกไป และพูดเสียงขรึม “เตรียมพร้อม บุกเมือง!”

“ขอรับ!”

เมื่อเสียงที่แหบต่ำดังขึ้นกลางอากาศท่ามกลางท้องฟ้าที่ปลอดโปร่งไร้เมฆ