บทที่ 301

ตอนที่ 301-4 บทสุดท้ายของจูเยี่ยน

“พระชายา ระวังขอรับ!” เฟิ่งจือเหยาที่กำลังยิ้มอย่างมีความสุขปรายตามองเห็นแสงสีเงินวาบขึ้นทันใด จึงรีบแผดเสียงเตือน อีกด้านหนึ่ง ทหารองครักษ์ของจูหลิงคนหนึ่งเห็นว่าเยี่ยหลีกระทำโดยไม่เลือกวิธีต่อจูหลิง นัยน์ตาก็ส่องประกายอำมหิต และวินาทีที่เยี่ยหลีกับจูห

บทที่ 301

ตอนที่ 301-5 บทสุดท้ายของจูเยี่ยน

“ยินดีด้วยพระชายา กำจัดกองทัพรักษาความสงบจำนวนหลายแสนจนราบเป็นหน้ากองได้โดยไม่ต้องเสียแรงแม้แต่น้อย” จางฉี่หลันพูดด้วยรอยยิ้ม

เยี่ยหลียิ้มเรียบๆ พลางส่ายหน้า “หากไม่ได้ท่านแม่ทัพมาช่วยประจำการที่นี่ ก็คงไม่สำเร็จง่ายดายเช่นนี้หรอก”

การรบราฆ่าฟันดำเนิน

บทที่ 302

ตอนที่ 302-1 เมืองเปี้ยนแตก

 ณ เมืองเปี้ยน

กองทัพตระกูลม่อที่อยู่นอกเมืองเปี้ยนกับกองทัพซีหลิงที่รักษาการณ์อยู่ในเมืองเปี้ยนปะทะกันทุกวันราวกับเป็นกิจวัติ ผู้นำทัพตระกูลม่อล้วนเป็นกลุ่มชายหนุ่มอายุไม่ถึงสามสิบปี ไม่ว่าพวกเขาจะพยายามอย่างไร ก็ยากนักที่สร้างความเสียหายต่อการป้องกันของหล