บทที่ 294

ตอนที่ 294-1 พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง

ไล่ให้ม่อจิ่งอวี๋กลับไปได้ ม่อซิวเหยาอารมณ์ดีขึ้นอย่างชัดเจน ดึงเยี่ยหลีเข้ามาในอ้อมกอดของตน ก่อนจะถอนหายใจด้วยความพึงพอใจ ยิ้มพลางเอ่ย “อาหลี เจ้าว่าตาแก่พวกนั้นคิดอย่างไร ทั้งๆ ที่รู้ว่าข้าไม่มีทางยอมตกลง ยังจะส่งคนให้มาโน้มน้าวใจอีก”

เย

บทที่ 294

ตอนที่ 294-2 พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง

มองม่อซิวเหยาที่กำลังนอนหลับอยู่เขาหันหน้าไปยักคิ้ว ยังไม่ลืมตา ใบหน้าของเหลยเถิงเฟิงแทบจะเป็นสีเขียวอยู่แล้ว กัดฟันและพูดว่า “มีเหมืองแร่แห่งหนึ่งซึ่งอยู่ในเขตแดนที่ติดต่อกับพรมแดนของสามแคว้นได้แก่ ซีหลิง เป่ยหรงและซีเป่ย เหมืองแร่แห่งนั้นเ

บทที่ 294

ตอนที่ 294-3 พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง

เหลิ่งฉิงอวี่ขมวดคิ้ว เอ่ย “ติ้งอ๋องทำเช่นนี้ได้อย่างไร! เขาไม่กลัวประชาชนของต้าฉู่แฉโคตรเหง้าหรือ”

เหลิ่วเฮ่าอวี่เลิกคิ้ว ขณะที่กำลังแอบกระซิบกระทราบกับมู่หรงถิง เขาหัวเราะเยาะก่อนจะพูดเบาๆ “เหตุใดติ้งอ๋องถึงทำเช่นนี้ไม่ได้ จวนติ้งอ๋องกับต