บทที่ 293

ตอนที่ 293-3 ความกังวลของท่านอาจารย์ชิงอวิ๋น

เห็นได้ชัดว่าหานหมิงซีทำตัวเหมือนค้างคาวที่นอนอยู่บนต้นไม้ พูดออกมาอย่างเกียจคร้านว่า “จะสู้หรือไม่ แล้วเกี่ยวอะไรกับพวกเรา” พวกเขาไม่ต้องไปสนามรบเสียหน่อย

เฟิ่งไหวถิงเดินหมากแล้วลุกขึ้นยืมพลางยิ้ม ก่อนจะเอ่ย “แน่นอนว่าไม่เกี่ยว ในเมื่อเป็นเ

บทที่ 294

ตอนที่ 294-1 พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง

ไล่ให้ม่อจิ่งอวี๋กลับไปได้ ม่อซิวเหยาอารมณ์ดีขึ้นอย่างชัดเจน ดึงเยี่ยหลีเข้ามาในอ้อมกอดของตน ก่อนจะถอนหายใจด้วยความพึงพอใจ ยิ้มพลางเอ่ย “อาหลี เจ้าว่าตาแก่พวกนั้นคิดอย่างไร ทั้งๆ ที่รู้ว่าข้าไม่มีทางยอมตกลง ยังจะส่งคนให้มาโน้มน้าวใจอีก”

เย

บทที่ 294

ตอนที่ 294-2 พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง

มองม่อซิวเหยาที่กำลังนอนหลับอยู่เขาหันหน้าไปยักคิ้ว ยังไม่ลืมตา ใบหน้าของเหลยเถิงเฟิงแทบจะเป็นสีเขียวอยู่แล้ว กัดฟันและพูดว่า “มีเหมืองแร่แห่งหนึ่งซึ่งอยู่ในเขตแดนที่ติดต่อกับพรมแดนของสามแคว้นได้แก่ ซีหลิง เป่ยหรงและซีเป่ย เหมืองแร่แห่งนั้นเ