บทที่ 240

ตอนที่ 240-1 สุขใจห่างไกลไร้กังวล

ด้านนอกตำหนักยังคงต่อสู้กันอย่างร้อนระอุ แต่บรรยากาศภายในตำหนักกลับทั้งหนักและเย็น เงียบกริบไร้ซึ่งซุ่มเสียงใดๆ

เยี่ยหลีมองหนานจ้าวอ๋องที่สูงกว่าตนเกือบหนึ่งช่วงหัวด้วยสีหน้าเรียบเฉย บนใบหน้าอ่อนหวานดูมีแววขอโทษ ประหนึ่งรู้สึกผิดจริงๆ ที่จับตัวหนานจ้าวอ๋

บทที่ 240

ตอนที่ 240-2 สุขใจห่างไกลไร้กังวล

ด้านนอกตำหนัก องครักษ์ที่รักษาการณ์อยู่ภายในวังบรรทม และองครักษ์ที่ตามเข้ามาเพราะได้ยินเสียงต่างถูกจัดการลงหมดแล้ว ส่วนคนอีกกลุ่มหนึ่งกลับเหลือรอดอีกเจ็ดแปดคน ฉินเฟิงและจั๋วจิ้งยืนอยู่ที่ปากประตู รอให้เยี่ยหลีออกมา

“องค์หญิง...” เมื่อเห็นทั้งสองเดินออกมา

บทที่ 241

ตอนที่ 241-1 ค่ำคืนในเมืองหนานจ้าวอ๋อง

เมื่อเห็นเยี่ยหลีเดินออกมา เฟิ่งจือเหยาก็ไม่หลบไปไหน ค่อยๆ เดินออกมาจากใต้ชายคา หลายปีที่ผ่านมา จะมากจะน้อยอย่างไร เยี่ยหลีก็ดูออกว่าคนที่อยู่ในใจเฟิ่งจือเหยานั่นคือผู้ใด เมื่อเห็นเฟิ่งจือเหยายังแสร้งทำตัวสบายๆ ดังเช่นปกติ นางก็ได้แต่ลอบถอนใจและคิดใน