ตอนที่ 174-2 แขกตระกูลสวี

เมืองหรู่หยาง

เฟิ่งจือเหยามองสีหน้าชายหนุ่มตรงหน้าที่เรียบเฉยและดูสบายๆ ในดวงตาเขาปรากฏแววเป็นกังวล นี่ก็ผ่านมาสี่เดือนแล้ว ม่อซิวเหยาดูเหมือนจะค่อยๆ ทำใจเรื่องจากการหายตัวไปของพระชายาได้แล้ว อย่างน้อยก็ไม่เหมือนสองเดือนก่อนที่มักเหม่อลอยเป็นประจำ แต่เช่นเดียวกัน สีหน้าที่ด

ตอนที่ 175-2 ได้สติ

ตระกูลสวีไม่เคยทำตัวเป็นคนที่จงรักภักดีอย่างไม่ลืมหูลืมตา ซึ่งมิใช่เพียงเพื่อประชาชนในต้าหล้าและเรื่องของหลีเอ๋อร์ ต่อให้เพื่อการสืบต่อตระกูลสวีไปอีกร้อยปี ตระกูลสวีก็ไม่มีทางสนับสนุนม่อจิ่งฉี

ม่อซิวเหยานั่งเหม่อลอยอยู่ภายในห้องคนเดียวถึงสองวัน ไม่พบหน้าผู้ใดทั้งสิ้น วันที่สามถ

ตอนที่ 176-2 ตื่นขึ้น

ภายใต้แสงอาทิตย์อัสดง ชายชราผมขาวผู้หนึ่งเดินแบกตะกร้าใบยาเข้ามาช้าๆ เมื่อเห็นเยี่ยหลีที่นั่งอยู่ริมสวนยาก็เลิกคิ้วสีขาวของตนขึ้น “ฟื้นแล้วหรือ เจ้าเด็กคนนี้ดูท่าจะมีบุญมากนัก ข้ายังคิดว่าอย่างน้อยอีกหนึ่งเดือนเจ้าถึงจะฟื้นขึ้นมาเสียอีก”

เยี่ยหลีลุกยืนขึ้น โค้งคารวะชายชราผู้นั้