ตอนที่ 173-2 ปฏิกิริยาต่อราชโองการ

หลิ่วฉงอวิ๋นฝืนยิ้ม เอ่ยว่า “เรื่องนี้...ฝ่าบาทมิได้เอ่ยถึงในราชโองการ ข้าน้อยมิกล้าแอบอ้างราชโองการโดยพลการ เชื่อว่าฝ่าบาทน่าจะทรงไตร่ตรองไว้ในพระทัยแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

ม่อซิวเหยาพยักหน้า เอ่ยอย่างเห็นด้วยว่า “ที่ใต้เท้าหลิ่วพูดช่างมีเหตุผลนัก ว่ากันตามเหตุผลแล้ว...ใน

ตอนที่ 174-2 แขกตระกูลสวี

เมืองหรู่หยาง

เฟิ่งจือเหยามองสีหน้าชายหนุ่มตรงหน้าที่เรียบเฉยและดูสบายๆ ในดวงตาเขาปรากฏแววเป็นกังวล นี่ก็ผ่านมาสี่เดือนแล้ว ม่อซิวเหยาดูเหมือนจะค่อยๆ ทำใจเรื่องจากการหายตัวไปของพระชายาได้แล้ว อย่างน้อยก็ไม่เหมือนสองเดือนก่อนที่มักเหม่อลอยเป็นประจำ แต่เช่นเดียวกัน สีหน้าที่ด

ตอนที่ 175-2 ได้สติ

ตระกูลสวีไม่เคยทำตัวเป็นคนที่จงรักภักดีอย่างไม่ลืมหูลืมตา ซึ่งมิใช่เพียงเพื่อประชาชนในต้าหล้าและเรื่องของหลีเอ๋อร์ ต่อให้เพื่อการสืบต่อตระกูลสวีไปอีกร้อยปี ตระกูลสวีก็ไม่มีทางสนับสนุนม่อจิ่งฉี

ม่อซิวเหยานั่งเหม่อลอยอยู่ภายในห้องคนเดียวถึงสองวัน ไม่พบหน้าผู้ใดทั้งสิ้น วันที่สามถ