บทที่ 72

ตอนที่ 72-3 ตำหนักเหยาหวาไฟไหม้

“ท่านอ๋อง…ท่านอ๋อง! ไม่ดีแล้ว…” ในตำหนักติ้งอ๋อง หัวหน้าพ่อบ้านม่อที่ขึ้นชื่อว่าสุขุมเยือกเย็นมาตลอด มาตอนนี้กลับกำลังวิ่งขาขวิดไปทางห้องหนังสือของเรือนข้างที่อยู่ในเขตเรือนประมุข

           เฟิ่งจือเหยานั่งเอนไปข้างหนึ่งอยู่บนเก้าอี้ตรงมุมหนึ่งของห้องหนั

บทที่ 73

ตอนที่ 73-1 ชีวิตนักโทษที่แสนสบาย

           เยี่ยหลีรู้สึกตัวขึ้นในความมืด รู้สึกเพียงหน้าผากที่ปวดตุบๆ เยี่ยหลีอดยิ้มขื่นๆ ออกมาไม่ได้ นางประมาทเอง ถึงแม้จะรู้อยู่แล้วว่าม่อจิ่งฉีเกรงกลัวตำหนักติ้งอ๋อง แต่ยังมั่นใจว่าเขาไม่มีทางทำอันใดชายาติ้งอ๋องในเขตวังหลวงอย่างแน่นอน แต่ที่นางคิดไม่ถึ

บทที่ 73

ตอนที่ 73-2 ชีวิตนักโทษที่แสนสบาย

ในห้องหนังสือตำหนักติ้งอ๋อง

           ม่อซิวเหยามองม้วนกระดาษที่กางอยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนเงยหน้าขึ้นถามเฟิ่งจือเหยาที่ยืนอยู่อีกด้านหนึ่งว่า “ในวังมีข่าวอันใดหรือไม่”

           เฟิ่งจือเหยาพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า “คนในวังได้ลองสืบค้นในตำหน