บทที่ 72

ตอนที่ 72-2 ตำหนักเหยาหวาไฟไหม้

           “ฝ่าบาท” เมื่อเห็นเยี่ยหลีเดินจากไปแล้วประกายตาในแววตาของม่อจิ่งฉีก็เปลี่ยนไปทันที ร่างของชายอายุยังน้อยที่รูปร่างหน้าตาธรรมดาไม่เป็นที่สะดุดตาเดินออกมาจากทางด้านหลังตำหนัก เขามองม่อจิ่งฉีด้วยความเคารพ ม่อจิ่งฉีข่มความโกรธในใจลง ก่อนหันมองชายผู้

บทที่ 72

ตอนที่ 72-3 ตำหนักเหยาหวาไฟไหม้

“ท่านอ๋อง…ท่านอ๋อง! ไม่ดีแล้ว…” ในตำหนักติ้งอ๋อง หัวหน้าพ่อบ้านม่อที่ขึ้นชื่อว่าสุขุมเยือกเย็นมาตลอด มาตอนนี้กลับกำลังวิ่งขาขวิดไปทางห้องหนังสือของเรือนข้างที่อยู่ในเขตเรือนประมุข

           เฟิ่งจือเหยานั่งเอนไปข้างหนึ่งอยู่บนเก้าอี้ตรงมุมหนึ่งของห้องหนั

บทที่ 73

ตอนที่ 73-1 ชีวิตนักโทษที่แสนสบาย

           เยี่ยหลีรู้สึกตัวขึ้นในความมืด รู้สึกเพียงหน้าผากที่ปวดตุบๆ เยี่ยหลีอดยิ้มขื่นๆ ออกมาไม่ได้ นางประมาทเอง ถึงแม้จะรู้อยู่แล้วว่าม่อจิ่งฉีเกรงกลัวตำหนักติ้งอ๋อง แต่ยังมั่นใจว่าเขาไม่มีทางทำอันใดชายาติ้งอ๋องในเขตวังหลวงอย่างแน่นอน แต่ที่นางคิดไม่ถึ