บทที่ 88 ออกเรือน

วันที่ยี่สิบแปด เดือนสอง

วันมหามงคล เหมาะแก่การแต่งงาน เหมาะแก่การย้ายบ้าน

ทุกคนในจวนสกุลเสวียต่างยุ่งวุ่นวาย

แม้แต่เสวียชิงเหอก็รู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง

คนสกุลสวี่มากันพร้อมหน้า แม้แต่ท่านปู่สกุลเสวียก็มารอที่ห้องรับแขกด้วยตนเอง

ผู้เฒ่าที่น่าเกรงขามผู้นี้ เปลี่ยนท่าทีจากวันก่

บทที่ 89 ปลดดาบ (1)

อ๋องเสวียนเดินมาหน้าเสวียชิงอิน มองนางนิ่งๆ หนึ่งที ราวกับจะจารึกภาพของนางไว้ในดวงตา

จากนั้นท่านปลดดาบที่เอว มอบให้มือเสวียชิงอิน แล้วก้มตัวลงตรงหน้านาง

ชั่วขณะนั้น ทุกคนต่างเงียบกริบ

ไม่มีใครคิดว่าอ๋องเสวียนจะทำเช่นนี้

เห้อซงหนิงที่ยืนอยู่ข้างบันได ใบหน้าเคร่งเครียด ดวงตาไ

บทที่ 90 ปลดดาบ (2)

อ๋องเสวียนตอบรับแล้วไปงานเลี้ยงต้อนรับแขกด้านหน้า

ในจวนอ๋องเสวียนจัดโต๊ะเลี้ยงหกสิบหกโต๊ะ

แต่ในงานเลี้ยงแทบไม่เห็นขุนนางฝ่ายบุ๋น ส่วนใหญ่เป็นเชื้อพระวงศ์ ขุนนางมียศ และแม่ทัพ

เมื่ออ๋องเสวียนสวมชุดพิธีการ ค่อยๆ เดินเข้าตำหนัก

ทุกคนรีบลุกขึ้น: "คำนับท่านอ๋องเสวียน"

งานเลี้ยง