บทที่ 7 จะให้พวกเธอสองคนต่อสู้กันไหม?

ระหว่างทางกลับจวนตระกูลเสวีย เห้อซงหนิงถามนางอีกว่าเมื่อครู่ไปไหนมา

เสวียชิงอินตอบส่งๆ ไป

เห้อซงหนิงไม่ได้ถามละเอียด เพียงพูดว่า "ออกมาครั้งนี้ อาการแน่นหน้าอกวิงเวียนดีขึ้นบ้างไหม?"

เสวียชิงอินพยักหน้า

ครั้งนี้สบายกว่าที่คิดไว้

วาดไพ่เสร็จแล้ว นางยังนั่ง

บทที่ 8 ข้าต้องการอันที่ใหญ่ที่สุด!

เสวียเฉิงต้งพูดแล้วเปลี่ยนเรื่อง "ชิงเหอกับชิงอินอายุห่างกันไม่กี่เดือน ไปดูตัวพร้อมกันเถอะ" เขามองเสวียฟูเหรินพูด "ต้องรบกวนฟูเหรินจัดการแล้ว"

รอยยิ้มบนใบหน้าเสวียฟูเหรินเกือบจะรักษาไว้ไม่อยู่

นางเกลียดมารดาของเสวียชิงเหอ จึงไม่ชอบเสวียชิงเหอด้วย การจัดการเรื

บทที่ 9 อยากจะนำเข้าห้องทันที

เสวียชิงอินได้สมใจ นำงูยักษ์มาที่ชานเมือง

ทางใต้ของชานเมืองมีแม่น้ำสายหนึ่ง ริมฝั่งกว้างขวาง แทบไม่มีต้นไม้ เป็นที่เหมาะสำหรับเล่นว่าว

ตอนเสวียชิงอินมาถึง บริเวณนั้นมีรถม้าจอดอยู่ไม่น้อย

คงเป็นคุณชายคุณหนูแต่ละบ้านออกมาเที่ยว

พวกคุณหนูส่วนใหญ่ถือว่าวผีเสื้อและนก