บทที่ 69 เสวียชิงอินรู้ไสยศาสตร์

เฉียวซินอวี้แน่นอนว่าไม่อาจทะเลาะกับหลิวเยว่ยหรงต่อหน้าผู้คน ทั้งสองสบตากันแวบหนึ่ง แล้วหันไปทางอื่น ต่างคิดหาวิธีจัดการอย่างมีหน้ามีตา

หลิวเยว่ยหรงฉวยโอกาส ชี้ไปที่สิ่วซินพูด "คุณหนูสกุลเสวียสองคน คนหนึ่งเป็นลูกเมียเอก อีกคนเป็นลูกอนุ เรื่องของตระกูลเสวียในอดีตก็

บทที่ 70 ท่านอ๋องคิดถึงข้าหรือไม่

องค์หญิงสี่มองส่งเสวียชิงอินและพี่ชายทั้งหลายออกจากสวนลู่เสี่ย

ในดวงตานางผ่านความอิจฉาไปอย่างรวดเร็ว สุดท้ายก็กลับเป็นความเงียบงัน

อ๋องเสวียนยังนั่งอยู่ข้างนาง

"พี่รอง... ไม่ไปด้วยกันหรือ?" องค์หญิงสี่ถามเสียงเบา

อ๋องเสวียนหันมามองนางแวบหนึ่ง "เจ้ารออ๋องเว่ยอย

บทที่ 71 "ของรักของหมั้น"

อ๋องเสวียนยกมือขึ้นทันที คว้าเชือกผูกเสื้อคลุมของนาง ดึงเข้ามาใกล้ แล้วผูกเป็นปม

นิ้วมือของอ๋องเสวียนยาว และเย็นเล็กน้อยในยามค่ำคืน

ขณะผูกปม นิ้วมือไปสัมผัสถูกคางของเสวียชิงอินโดยไม่ตั้งใจ เสวียชิงอินจึงเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย แม้แต่ลมหายใจก็พลันเบาลง

เมื่อผูกปมเสร็จ อ๋องเ