ตอน 4
สาวร้ายกลายเป็นพระชายาผู้ทรงอำนาจ
บทที่ 4 เขาปิดปากนางทันที
"ไปพักที่ศาลาเองเถอะ ถ้ามีอะไรให้สาวใช้มาเรียกข้า"
"ได้... ข้าเข้าใจแล้ว" เสวียชิงอินดึงแขนเสื้อเขา ทำให้ยับย่น แล้วเงยหน้ามองเขาอย่างน่าสงสาร "แม้ใจจะอาลัย เสียดายที่พี่ใหญ่ไม่ได้อยู่เป็นเพื่อนข้าตลอดเวลา... แต่ท่านแม่บอกให้ข้าคิดถึงพี่ใหญ่บ้าง ก็ต้องปล่อยให้พี่ใหญ่ไปทำ
ตอน 5
บทที่ 5 เจ้าไม่ได้ เจ้าทั้งแก่ทั้งน่าเกลียด
ตอนนี้เห้อซงหนิงยังไม่รู้เลยว่า "น้องสาวที่ดี" ของเขาได้ทำ "เรื่องดีๆ" อะไรอีก
เขาค่อยๆ เดินไปที่งานเลี้ยง
อ๋องเว่ยเห็นเขา ก็ต้อนรับอย่างกระตือรือร้น "จ้งเชียน เร็วเข้า มานั่งนี่"
จ้งเชียนเป็นชื่อรองของเห้อซงหนิง
อ๋องเว่ยเรียกเขาแบบนี้ เพื่อแสดงความส
ตอน 6
บทที่ 6 เธอคิดว่าเป็นพ่อฉันหรือไง!
เสวียชิงอินถอดดอกไม้ที่ปักอยู่บนศีรษะอย่างรวดเร็ว ยัดใส่มืออ๋องเสวียน "เอาไว้เถอะ ฉันไปละ"
อ๋องเสวียนงอนิ้วมือโดยสัญชาตญาณ
กลีบดอกไม้ร่วงลงทันทีสองกลีบ ขอบดอกไม้ยับย่น น้ำดอกไม้เปื้อนข้อนิ้วของเขา
"คุณหนูเสวีย"
"คุณหนูเสวีย?"
"คุณหนูเสวียอยู่หรือไม่?"
เสียง