บทที่ 314 ออกศึกยังไม่ทันได้ชัย

"จะทำอย่างไร? ท่านฉายตกเขาไปแล้ว" ในที่สุดก็มีคนพูดออกมา

"พาพระชายากลับไปก่อน"

"แต่พากลับไปส่งให้ใคร?"

"..."

พวกเขาลำบากใจทันที

แต่ในนั้นมีชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้าใกล้เสวียชิงอินโดยไม่รู้ตัว

"พระชายา" คนผู้นี้มีใบหน้าดุร้าย ดูเป็นโจรร้ายตั้งแต่แรกเห็น

เสวียชิง

บทที่ 315 ประโยชน์ของตราประทับ

หลังผ่านไปนาน เสวียชิงอินก็กลับมาที่จวนอ๋องเสวียนในเมืองหลวงอีกครั้ง

ในจวนมีคนรออยู่แล้ว พวกเขารีบจุดเตาผิง นำน้ำร้อนมา

ดวงตาเสวียชิงอินพร่ามัวด้วยไอร้อน รู้สึกปวดตา นางถาม "ข้าออกจากจวนได้ไหม?"

รองแม่ทัพฟางเฉิงจงทำตัวเหมือนขันที คอยรับใช้เสวียชิงอินอย่างกระตือรือ

บทที่ 316 ตายเพื่อเจ้านาย

"วันนั้นท่านอ๋องไปตามหาเห้อซงหนิงคนเดียว... แล้วก็เป็นอย่างที่เห็น" ฟางเฉิงจงรายงานอย่างสั้นๆ

เขาไม่กล้าแม้แต่จะมองสีหน้าของเสวียชิงอิน

ตอนนี้พระชายากลับมาแล้ว แต่ท่านอ๋องกลับหายไป

แต่พระชายาก็ไม่ได้ร้องไห้โศกเศร้าอย่างที่เขาคิด และไม่ได้ตำหนิพวกเขาที่ปล่อยให้ท่านอ๋อง