บทที่ 248 ชำระบัญชี!

ชานเมือง

เห้อซงหนิงมีไข้จนสับสน

เขาฝันมากขึ้น

บางครั้งลืมตาขึ้นมา แทบแยกไม่ออกระหว่างความฝันกับความจริง

"นายท่าน..." เสียงผู้ใต้บังคับบัญชาดังขึ้งข้างหู

เห้อซงหนิงลืมตาปรือ ภาพตรงหน้าพร่าเลือน แล้วค่อยๆ นิ่งและชัดเจนขึ้น

เขาถาม: "ถึงไหนแล้ว?"

ผู้ใต้บังคับบัญชาตอบ: "ข้างหน้

บทที่ 249 เขาน่ากลัวมาก

อ๋องเสวียนเลิกชายเสื้อเสวียชิงอิน

เขาถาม: "อาหารชนเผ่าเมิ่งอร่อยไหม?"

เสวียชิงอิน: "ไม่... ไม่ค่อยอร่อย"

อ๋องเสวียนเลิกคิ้ว

เสวียชิงอินรีบพูด: "ข้าไม่ได้กินอาหารชนเผ่าเมิ่ง ล้วนเป็นอาหารจากอี๋โจว"

อ๋องเสวียน: "อืม... หัวหน้าเผ่าเมิ่งสั่งให้เตรียมพิเศษให้เจ้าหรือ?"

คำพู

บทที่ 250 มีเพียงนางที่รักเขา

"ดังนั้นข้าจึงรู้เรื่องหนึ่ง... ที่แท้ ไท่จื่อจางคือบิดาของข้า" อ๋องเสวียนเอ่ยข่าวอันน่าตกใจด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง

ทหารชิงกุยถึงกับทำถ้วยชาหน้าพวกเขาหกโดยไม่ตั้งใจ

ตอนนี้กองทัพที่ซ่อนอยู่ในความมืดก้าวเข้ามาในห้องหนึ่งก้าว

อ๋องเสวียนไม่สนใจ โบกมือเบาๆ กองทัพก็ถอยออกไป