ตอน 244
สาวร้ายกลายเป็นพระชายาผู้ทรงอำนาจ
บทที่ 244 กองทัพชิงกุย?
อ๋องเสวียนแทบไม่ต้องใช้แรงอะไรเลย ก็พบชาวนาที่รับเสวียชิงอินไว้
ชาวนาได้ยินว่าผู้มาคืออ๋องเสวียน รีบคุกเข่าคำนับ แล้วจึงพูดตัวสั่น "ดูเหมือนพวกเขาถูกทหารชนเผ่าเมิ่งไล่ล่า ข้าน้อยจึงกล้าซ่อนพวกเขาไว้บนภูเขา..."
"นำทาง"
"ครับ ครับ"
ชาวนาเดินไปพลางถามด้วยความหวาดกลัวไปพลาง
ตอน 245
บทที่ 245 เจ็บ
อ๋องเสวียนตามหาจนถึงเชิงเขา
กับดักที่ไม่มีหญ้าปกคลุมนั้น สะดุดตามาก
ทหารเสื้อเกราะดำสีหน้าเปลี่ยนไป เดินนำหน้าขึ้นไป
พวกเขาต่างรู้สึกเศร้า... เงยคอมองดู แต่กลับงงๆ แล้วหันกลับมา "ข้างใน... ไม่มีอะไรเลย"
พวกเขาถอนหายใจทันที "พระชายามีโชค คงไม่ตกลงไปในกับดักแบบนี้หรอก"
"หญ้าหายไป
ตอน 246
บทที่ 246 ช่างเก่งในการแสร้งทำตัวน่าสงสาร!
จูบนั้นไม่ได้ยาวนาน
เขาปล่อยนางทันที
อ๋องเสวียนถอนมือกลับ ความโกรธและความดุดันบนร่างกายก็หายไปจนหมด กลับคืนสู่ท่าทีที่เยือกเย็น
เสวียชิงอินงงไปครู่หนึ่ง คิดในใจว่าตนเองคล้ายยาระงับประสาท
แค่จูบทีเดียวก็หายแล้วหรือ?
อ๋องเสวียนหันกาย เผชิญหน้ากับสายตาของท