บทที่ 240 ภรรยาของเจ้าหนีตามชายอื่นไปแล้ว

อีกด้านหนึ่ง

หัวหน้าเผ่าเมิ่งกลับมาถึงเมืองจื่อ

เขานั่งบนบัลลังก์ด้วยท่อนบนเปลือยเปล่า มีทาสหญิงหลายคนคุกเข่าอยู่ข้างกายเพื่อทายาให้

บาดแผลของหัวหน้าเผ่าเมิ่งไม่ได้หนักหนา

เพราะเห้อซงหนิงก็ไม่ได้ตั้งใจจะสู้ตายกับเขา...

เมื่อทายาถึงรอยแผลที่คอซึ่งถูกคม

บทที่ 241 เธอสอนฉัน

ในขณะที่มีการแลกเปลี่ยนตัวประกันระหว่างชนเผ่าเมิ่งกับราชวงศ์เหลียง ทหารชนเผ่าเมิ่งที่เหลือก็ไม่ได้อยู่เฉย

พวกเขาส่งกำลังออกไปสามกลุ่มเพื่อติดตามค้นหาเสวียชิงอินและคณะ

เสียงฝีเท้าม้าและเสียงผู้คนดังขึ้นอย่างหนาแน่น ตามหมู่บ้านริมทางมีคนหน้าใหม่ปรากฏตัวขึ้นมากมาย

ชาวนาแม้จะเป็

บทที่ 242 ฆ่าเห้อซงหนิง

เฉียวซินอวี๋ไม่สามารถหลับได้

พี่ชายของเสวียชิงอินน่ากลัวเกินไป เขาระแวงพวกนาง แล้วพวกนางจะไม่ระแวงเขาได้อย่างไร?

ดังนั้นเมื่อเห้อซงหนิงเรียก "ชิงอิน" ครั้งแรก เฉียวซินอวี๋ก็ลืมตาขึ้น

ในถ้ำมืดสนิท มีเพียงแสงจันทร์ส่องเข้ามาเล็กน้อย

เธอเห็นรางๆ ว่าเสวียชิงอินถูกกอดไว้ แต่