บทที่ 234 หึงจนเสียสติ

เสวียชิงอินยังอยู่ในภวังค์ แต่หัวหน้าเผ่าเมิ่งร้อนใจจนต้องคว้าข้อมือเธอ

เธอดึงผ้าคลุมที่แขวนอยู่ข้างๆ ลงมา รีบห่มตัวให้เรียบร้อย แล้วหันไปมองนอกประตู

หัวหน้าเผ่าเมิ่งเข้ามาแล้วไม่ได้ปิดประตู

นอกประตูมีแสงไฟระยิบระยับ ใต้ม่านราตรี มองเห็นผู้คนมากมายรางๆ...

เสวียชิงอินไม่พ

บทที่ 235 การหยั่งเชิงซึ่งกันและกัน

หัวหน้าเผ่าเมิ่งสังเกตเห็นว่าสายตาของเสวียชิงอินไม่ได้อยู่ที่เขา

"เป็นอะไร?" เขาถามพลางหันไปมอง

สำหรับชาวเผ่าเมิ่ง ใบหน้าของขุนนางอี๋โจวไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะแยกแยะ เว้นแต่จะมีลักษณะเด่นชัดเป็นพิเศษ เช่น มีหนวดเคราหรือไม่ หรือสูงต่ำอ้วนผอมแค่ไหน ลวดลายที่ปักบนช

บทที่ 236 ติดกับ

ฟ้าเริ่มมืด

เสวียชิงอินตื่นจากการงีบสั้นๆ และพบว่าด้านนอกคึกคักขึ้นมาก

ยุ่นต้วได้รับคำสั่งจากเธอ จึงออกไปตะโกนด้วยความโกรธ "เสียงดังอะไรกัน?"

คนด้านนอกตอบว่า "หัวหน้าเผ่าจะจัดงานเลี้ยงที่นี่ อาหารในงานล้วนเป็นอาหารราชวงศ์เหลียง เพื่อให้ท่านผู้สูงศักดิ์พอใจ"

ยุ่นต้วรีบนำความมาบ