บทที่ 233 สามีของฉันเก่งขนาดนี้เลยหรือ?

มุมกระโจมใหญ่เปิดขึ้น

อ๋องเสวียนนั่งอย่างสง่าบนเก้าอี้ เหลือบมองโฮ่วฉี่ยุ่นที่อยู่ไกลออกไปแวบหนึ่ง

จากนั้นก็ก้มหน้าเช็ดดาบในมือซ้ำอย่างพิถีพิถัน

คนที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาก็เงียบกริบก้มหน้า คนที่เช็ดดาบก็เช็ดดาบ คนที่ตรวจอาวุธก็ตรวจอาวุธ

"ข้าพูดกับท่านไม่รู้เ

บทที่ 234 หึงจนเสียสติ

เสวียชิงอินยังอยู่ในภวังค์ แต่หัวหน้าเผ่าเมิ่งร้อนใจจนต้องคว้าข้อมือเธอ

เธอดึงผ้าคลุมที่แขวนอยู่ข้างๆ ลงมา รีบห่มตัวให้เรียบร้อย แล้วหันไปมองนอกประตู

หัวหน้าเผ่าเมิ่งเข้ามาแล้วไม่ได้ปิดประตู

นอกประตูมีแสงไฟระยิบระยับ ใต้ม่านราตรี มองเห็นผู้คนมากมายรางๆ...

เสวียชิงอินไม่พ

บทที่ 235 การหยั่งเชิงซึ่งกันและกัน

หัวหน้าเผ่าเมิ่งสังเกตเห็นว่าสายตาของเสวียชิงอินไม่ได้อยู่ที่เขา

"เป็นอะไร?" เขาถามพลางหันไปมอง

สำหรับชาวเผ่าเมิ่ง ใบหน้าของขุนนางอี๋โจวไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะแยกแยะ เว้นแต่จะมีลักษณะเด่นชัดเป็นพิเศษ เช่น มีหนวดเคราหรือไม่ หรือสูงต่ำอ้วนผอมแค่ไหน ลวดลายที่ปักบนช