บทที่ 225 ข้าคือเสวียชิงอิน

โฮ่วฉี่ยุ่นร้องไห้เงียบๆ อยู่พักใหญ่

เขามองความเสียหายในระยะไกล ถาม: "ช่วยเสบียงได้เท่าไหร่?"

"สี่... สี่พันกว่าสือ" ทหารที่ตอบเสียงสั่น

สี่พันกว่าสือ ฟังดูเยอะใช่ไหม?

แต่กองทัพหนึ่งหมื่นคน หนึ่งเดือนต้องกินสี่พันสือ

แต่พวกเขามีทหารถึงหนึ่งแสนคน!

นั่นหมายความว่าสี

บทที่ 226 การเป็นฮองเฮา

พระชายาอ๋องเสวียนอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?

...มาช่วยเขาหรือ?

เดินทางไกลพันลี้มาช่วยเขาหรือ?

ในตอนนั้น ชายชาวเผ่าเมิ่งที่อยู่ข้างๆ พูดว่า: "ที่แท้นี่คือชื่อของเธอ วันนี้ข้าถึงได้รู้"

น้ำเสียงที่แสดงความสนิทสนมและความรักใคร่นั้น ไม่ได้ปิดบังเลยแม้แต่น้อย

เฉียวเถิงมองอย่างงุนงง

บทที่ 227 ความตื่นเต้น

ในขณะที่บรรยากาศตึงเครียด หัวหน้าเผ่าเมิ่งพูด: "ข้าก็มีวิธีหนึ่ง"

เสวียชิงอิน: "ท่านว่ามา"

"เพียงแต่ทำเหมือนพระชายาอ๋องเสวียนตายแล้ว เจ้าเปลี่ยนตัวตนแต่งงานกับข้า เป็นอย่างไร?" หัวหน้าเผ่าเมิ่งพูดพลางสังเกตสีหน้าของนาง

เสวียชิงอินแสดงสีหน้าประหลาดใจ: "ท่านเสียสติไปแล้วหรื