บทที่ 222 ถ้าทำไม่ได้ก็ฆ่าเลย

หัวหน้าเผ่าเมิ่งโบกมือเรียกทหารหลายนายเข้ามา

ทหารชนเผ่าเมิ่งแต่เดิมก็ไม่ชอบคนแผ่นดินกลางอยู่แล้ว จึงรีบเข้าไปจับตัวทันที

เสวียเลี่ยงดิ้นรนตามสัญชาตญาณ

ชนทหารล้มสองนาย แม้แต่โต๊ะตรงหน้าก็ถูกกระแทกจนลอย

ต้องยอมรับว่ามีความห้าวหาญอยู่ไม่น้อย

แต่สุดท้ายก็สู้หลายมือไม

บทที่ 223 หัวคนร่วงลงพื้น

แม่ทัพเฒ่าที่ฮ่องเต้เหลียงเต๋อส่งมาให้อ๋องเว่ยชื่อโฮ่วฉี่ยุ่น หลังจากรู้ว่าอ๋องเว่ยมุ่งมั่นจะบุกเมือง เขาก็ไม่ได้ห้ามปราม

ห้ามไปก็ไร้ประโยชน์ ยังอาจถูกจดจำความแค้นอีก

แต่ถ้าพ่ายแพ้ ฮ่องเต้อาจไม่ได้ตำหนิโอรสว่าไร้ความสามารถ แต่มีโอกาสสูงที่จะด่าเขาว่าอายุปูนนี้แล้ว ผ่านศ

บทที่ 224 ล่อเขาเข้าคู

อ๋องเว่ยจัดการเรื่องต่างๆ ด้วยคำพูดไม่กี่ประโยค

ทหารที่ปากกระโจมแทบจะยืนไม่อยู่แล้ว ราวกับก้นถูกไฟลวก

อ๋องเว่ยมองเขาแวบหนึ่ง กำลังจะก้าวออกไป แต่ทันใดนั้นก็นึกอะไรขึ้นได้ หันไปถามเห้อซงหนิง: "วันนี้ทำไมท่านไม่พูดสักคำ?"

เห้อซงหนิงไม่รีบร้อน หน้าเคร่งพูด: "ไม่ถนัดเรื่องนี้