บทที่ 195 มีเพียงเจ้าที่ดี

บรรยากาศชะงักงัน ทุกคนไม่มีใครพูดอะไร

กันจื่อซวียังไม่ยอมแพ้ มองเสวียชิงอิน อ้อนวอนเสียงเบา: "บอกข้าสิ ใช่หรือไม่? ใช่หรือไม่..."

เสวียชิงอินถอนหายใจ มือข้างหนึ่งวางบนแขนอ๋องเสวียน

นางมองกันจื่อซวี ทั้งโมโหทั้งขบขัน: "อืม ใช่ๆๆ"

กันจื่อซวีทรุดลงนั่งทันที ทั้งร้องไห้ท

บทที่ 196 ความรักของข้า เสวียชิงอิน

แม้จะหน้าแดง เสวียชิงอินก็สูดลมหายใจลึกและเดินเข้าไปใกล้ขึ้น ยกมือแตะที่หน้าอกของอ๋องเสวียน

ตามแนวกล้ามเนื้อ

เธอกดลงบนหัวใจของเขา

"ตรงนี้เคยบาดเจ็บหรือ?" เสวียชิงอินเอ่ยถามด้วยความตกใจ

รอยแผลนั้นจางมาก จางจนแทบมองไม่เห็น

หากไม่ใช่วันนี้ที่ได้มองอย่างละเอียด

บทที่ 197 ภัยสงคราม

เสวียชิงอินรออยู่นอกประตูครู่หนึ่ง ก็เห็นทหารเสื้อเกราะดำคนหนึ่งรีบร้อนเดินมาหาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"คำนับพระชายา ท่านอ๋องอยู่หรือไม่ขอรับ?" ทหารเสื้อเกราะดำคำนับพลางถามทันที

"อยู่ข้างในกำลังคุยกันอยู่ มีเรื่องอะไรหรือ?" เสวียชิงอินเอียงคอถาม

ทหารเสื้อเกราะดำพูดเสียงทุ้ม: "