บทที่ 190 พ่ายยับเยิน

พอเถาโจวถูกไล่ไป กันจื่อซวีก็รู้เรื่องทันที

"หึงแรงจริงๆ!" กันจื่อซวีอดพูดออกมาไม่ได้

แม้แต่พี่ชายแท้ๆ ของภรรยาก็ทนไม่ได้?

"พวกเราควรไปดูในหุบเขาหรือยัง?" คนรับใช้ถามข้างๆ

กันจื่อซวีครุ่นคิดครู่หนึ่ง พูด: "ไม่รีบ"

ยังไม่รีบอีก?

คนรับใช้แทบจะร้อนใจแทนเขา

กันจื่อซวียิ้ม:

บทที่ 191 เป็นไปไม่ได้! มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

"พวกเจ้าพบมันที่ไหน?"

"ไม่! เป็นไปไม่ได้!"

กันจื่อซวีแข็งคอ แทบไม่สนใจว่าลูกน้องของเขาจะตายหรือยังมีชีวิตอยู่ ตามการเปลี่ยนแปลงของสีหน้า ขมับของเขาก็เต้นตุบๆ อย่างน่าตลก

เสวียชิงอินรู้ว่าอ๋องเสวียนเป็นคนพูดน้อย

ดังนั้นคนที่จะใจดีพูดก็ต้องเป็นนางแ

บทที่ 192 เรื่องเก่าที่ด่านถงกวน

"ฆ่าข้าเถิด" กันจื่อซวีพูด

เสวียชิงอินมองเขา: "งั้นก็เป็นคนเก่าของไท่จื่อจางจริงๆ"

กันจื่อซวีกัดฟัน: "พระชายา ท่าน..."

"ข้าเป็นอย่างไรหรือ?" เสวียชิงอินกะพริบตาอย่างไร้เดียงสา "พอเถอะ ข้ารู้ว่าข้าทั้งฉลาดเกินคน ทั้งงดงามดั่งดอกไม้ ช่างน่าโกรธจริงๆ"

กันจื่อซวีพู