บทที่ 189 นางไม่อยากแพ้

"ดีใจหรือ?" อ๋องเสวียนถามนาง

เสวียชิงอินคิดในใจว่าแน่นอนว่าดีใจ แต่นางเบ้ปาก ไม่พูดอะไร

"นกอินทรีตัวนั้นบาดเจ็บหนัก ไม่เหมาะจะติดตามเราออกจากเมืองหลวง ตอนนี้ยังอยู่ในเมืองหลวงรักษาตัว" อ๋องเสวียนพูดขึ้นทันที

นกอินทรี? นกอินทรีอะไร? เสวียชิงอินงงชั่วขณะ

แต่แล้วนางก็นึกออ

บทที่ 190 พ่ายยับเยิน

พอเถาโจวถูกไล่ไป กันจื่อซวีก็รู้เรื่องทันที

"หึงแรงจริงๆ!" กันจื่อซวีอดพูดออกมาไม่ได้

แม้แต่พี่ชายแท้ๆ ของภรรยาก็ทนไม่ได้?

"พวกเราควรไปดูในหุบเขาหรือยัง?" คนรับใช้ถามข้างๆ

กันจื่อซวีครุ่นคิดครู่หนึ่ง พูด: "ไม่รีบ"

ยังไม่รีบอีก?

คนรับใช้แทบจะร้อนใจแทนเขา

กันจื่อซวียิ้ม:

บทที่ 191 เป็นไปไม่ได้! มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

"พวกเจ้าพบมันที่ไหน?"

"ไม่! เป็นไปไม่ได้!"

กันจื่อซวีแข็งคอ แทบไม่สนใจว่าลูกน้องของเขาจะตายหรือยังมีชีวิตอยู่ ตามการเปลี่ยนแปลงของสีหน้า ขมับของเขาก็เต้นตุบๆ อย่างน่าตลก

เสวียชิงอินรู้ว่าอ๋องเสวียนเป็นคนพูดน้อย

ดังนั้นคนที่จะใจดีพูดก็ต้องเป็นนางแ