บทที่ 182 แอบอ้างบุญคุณเพื่อเรียกร้องผลตอบแทน

กันจื่อซวียืนอยู่ตรงนั้น ยังรู้สึกงุนงง เขามองซ้ายมองขวา ปรับตัวไม่ทันกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

เขามองอ๋องเสวียน

อ๋องเสวียนนั่งนิ่งราวกับภูเขา ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ไม่ต้องพูดถึงความโกรธหรือไม่พอใจ หรือการเสียหน้า...

พระชายาคนนี้คงจะใช้คาถาสะก

บทที่ 183 ความผิดของซือหม่า!

พวกเขาต่างมีสีหน้าประหลาด ตอบไม่ออก แต่เสวียชิงอินกลับทำเหมือนไม่รู้สึกอะไร ลงจากรถม้าแล้วพูดว่า "ซิ่งโจวเป็นแหล่งกำเนิดคนเก่งและมีภูมิประเทศงดงามจริงๆ"

พวกเขาไม่เคยได้ยินใครชมซิ่งโจวแบบนี้มาก่อน จึงยิ่งรู้สึกอึดอัด

"พระชายาชมเกินไปแล้ว"

"นี่เป็นหน้าที่ของพวกข้าน้อย

บทที่ 184 แอบยึดบ้าน

ขุนนางในซิ่งโจว ยิ่งตำแหน่งต่ำมักเป็นคนท้องถิ่น ยิ่งตำแหน่งสูงมักเป็นคนที่ถูก "เนรเทศ" มาจากที่อื่น

สตรีที่ติดตามสามีมายังที่นี่ พูดว่าร่วมทุกข์ร่วมสุขก็ไม่เกินไป

เส้นทางราชการไม่ราบรื่นอยู่แล้ว หากยังแตกคอกับภรรยาอีก นั่นมิใช่เอาชีวิตตัวเองหรือ?

ซือหม่าคาดเดาได้แล้วว่าพระช