บทที่ 176 ยอมอ่อนข้อ

กันจื่อซวียลุกขึ้นมาคำนับเสวียชิงอินพลางร้องไห้ว่า "เหตุใดพระชายาถึงได้รังแกข้าน้อยเช่นนี้"

หน้าผากของเขาโขกพื้นจนมีรอยเลือดซิบ

หากคนอื่นเห็นเข้าคงคิดว่าไม่จำเป็นต้องถึงขนาดนี้...

แต่เมื่อคืนเสวียชิงอินเพิ่งได้เรียนรู้หลักการหนึ่งจากอ๋องเสวียน

ตอนนั้นนางไม่เข้าใจจึงถามอ๋อง

บทที่ 177 หญิงงามพิษสงก็คือข้า

"เหตุใดจึงกล่าวเช่นนั้น?" อ๋องเสวียนถาม

เสวียชิงอินรีบอธิบาย "วันนี้ข้าแกล้งพูดจาวกวนกับเขา สุดท้ายเขาก็แสดงธาตุแท้ออกมา"

"ข้าบอกว่าจะขุดหลุมศพภรรยาของเขา เขากลับบอกว่านี่ไม่ใช่การกระทำของผู้มีคุณธรรม"

"ฟังดูเหมือนไม่มีอะไรผิด แต่ว่า..."

เสวียชิงอินมองอ๋องเสวียน

บทที่ 178 พระชายาผู้รอบรู้

ราชวงศ์เหลียงไม่อนุญาตให้เอกชนทำเหมืองแร่อย่างเด็ดขาด

ที่จริงไม่ใช่แค่ราชวงศ์เหลียง ราชวงศ์ไหนก็ไม่อนุญาตทั้งนั้น

สิ่งสำคัญอย่างเกลือและเหล็ก หากกล้าขุดเองโดยพลการ ทั้งตระกูลเก้าชั้นจะถูกตัดหัว

"หากที่นี่มีเหมืองแร่ ปฏิกิริยาของกันจื่อซวีก็เข้าใจได้" องครักษ์ฟื้นจากความ