บทที่ 127 องค์หญิงสี่: ยากเหลือเกิน!

องค์หญิงสี่สูดจมูก พูดว่า "เจ้ารู้เรื่องใหญ่ที่เกิดขึ้นในวังบูรพาหรือไม่?"

เสวียชิงอินพอจะเดาได้ แต่ก็ยังถาม "เรื่องอะไรหรือ?"

"ที่แท้ไทจึเฟยป่วยหนักมาก เป็นเพราะคนในวังแย่งชิงความโปรดปรานจากองค์รัชทายาท ถึงกับกล้าลอบวางยาทำร้ายไทจึเฟย!"

เสวียชิงอินได้ยินผลล

บทที่ 128 ความดีความชอบที่เดินได้

แต่เสวียฟูเหรินยิ้มพูดว่า "ท่านหนิงมีธุระมาก ต้องส่งหินภูเขาไท่ซาน ยังต้องดูลายมือ เขียนคาถา ก็ต้องมาก่อนเป็นธรรมดา"

ท่านหลินพยักหน้า "อ้อ เป็นอย่างนี้นี่เอง"

แต่การดูลายมือ? แล้วก็เขียนคาถา? นี่มันอะไรกัน?

มันช่างแปลกประหลาด ทำให้คนเชื่อมโยงกับท่านหนิงไม่ได้เล

บทที่ 129 เจ้าอย่าทิ้งพี่รองไป

ชานเมืองเกิดความวุ่นวาย

ขณะนั้นในวังหลวง

เสวียชิงอินและองค์หญิงสี่ออกจากต้องพระโรง

องค์หญิงสี่ถาม "เจ้าจะไปเยี่ยมไทจึเฟยหรือ?"

เสวียชิงอินคิดครู่หนึ่ง ไปดูสักหน่อยก็ดี

ถือว่าไปตรวจดูผลลัพธ์

องค์หญิงสี่อาสา "ข้าไปด้วยกันกับเจ้านะ"

นางยังมีหลายเรื่องอยากคุยกับเส