บทที่ 118 นี่เรียกว่าพิธีการ

เสวียชิงอินลูบอกตัวเอง รู้สึกว่าตนยังมีมโนธรรมอยู่บ้าง

ดังนั้นก่อนนอนนางจึงบอกอ๋องเสวียน: "ท่านอ๋องอย่าลืมปลุกข้าตอนตื่น"

อ๋องเสวียนตอบ: "อืม"

เสวียชิงอินรู้สึกว่าเขาตอบแบบขอไปที นางเตรียมจะมุดเข้าผ้าห่มนอนแล้ว แต่คิดอีกที จึงฝืนลุกขึ้น คว้าเสื้อคลุมมาสวม แล้ววิ่งออ

บทที่ 119 พบนางอีกครั้ง

หนิงเฉวียอนั่งในห้องรับแขก สงบนิ่งฟังอีกฝ่ายเล่าเรื่องใหญ่ในเมืองหลวงช่วงนี้

คนที่นั่งตรงข้ามเขาคือคุณชายรองสกุลซู่ ซู่เจียเหว่ย

ครู่หนึ่ง ซู่เจียเหว่ยถอนหายใจ: "เจ้ากลับมาเมืองหลวงแล้ว ก็ควรออกไปพบปะผู้คนบ้าง"

หนิงเฉวียส่ายหน้า: "ด้วยสถานการณ์ของสกุลซู่ตอนนี้ หากข้าไปมา

บทที่ 120 ใครกล้ารังแกข้า?

ในเมืองหลวงมีคนวิจารณ์ว่าเสวียฟูเหรินไม่ใช่คนฉลาด

บอกว่านางน่าจะใช้เรื่องวางยาพิษ ครอบครองหัวใจสามีได้สมบูรณ์ ทำให้ฮู่ปู้ซื่อหลางเสวียไม่มีวันทรยศนางอีก

แต่นางกลับยึดติดไม่ยอมปล่อยวาง จนเกิดความบาดหมาง

และเพราะเสวียฟูเหรินมักโกรธเพื่อปกป้องลูกสาว ในเมืองหลวงจึงมีคนพูด