บทที่ 5

บทที่5

เซี่ยฉิงกงก้มหน้าลงไม่พูดไม่จาอะไร เซี่ยชิงฉวนมองรูปลักษณ์ และใบหน้าที่งดงามของพี่สาวตนเองแล้ว ก็ยิ่งเกลียดพี่สาวตนเองมากยิ่งขึ้น

ทำไมจู่ ๆ เธอก็กลับมาแล้วคว้าอะไรดี ๆ ไปหมด แต่งเนื้อแต่งตัวน่าเกลียดแบบนี้ยังคิดสะเออะแต่งงานกับตระกูลที่มีฐานะร่ำรวยแบบนั้นอีกงั้นรึ ?

“ฉิงกง.. เอ๊ะ !

บทที่ 6

บทที่6

“ก่อนที่คุณพ่อจะพบหนู และบอกให้หนูกลับมา หนูก็คุ้นเคยกับการใช้ชีวิตอยู่นอกบ้าน หนูเลยรู้สึกว่าตัวหนูเองยังไม่พร้อมสักเท่าไหร่ แต่หนูก็ยังอยากตอบแทนตระกูลเซี่ยบ้าง ดังนั้นเมื่อหนูได้ยินว่า บริษัทของคุณพ่อกำลังประสบปัญหา หนูจึงอยากจะช่วยคุณพ่อในสิ่งที่พอจะทำได้ เพื่อที่หนูจะได้มีคุณสมบ

บทที่ 7

บทที่7

โจวหยุนเซินนำร่างของเจ้าสุนัขที่ชื่อ..เอมี่ออกมา ขณะที่เซี่ยเจิ้งหัวหันไปมองเซี่ยชิงฉวนด้วยสายตาแปลก ๆ

เซี่ยชิงฉวนพยายามระงับความเจ็บปวดภายในใจ

“หนูไม่รู้ว่าวันนี้เจ้าเอมี่มันเป็นอะไรไป หนูไม่สามารถกำราบมันได้ หนูขอโทษที่ปล่อยให้มันทำร้ายพี่สาว”

ช่างสมเป็นแม่ดอกบัวขาวงดงามบริสุทธิ