บทที่4

ชายที่สวมแว่นกรอบทองเข้าใจได้ในทันที เขารีบบอกให้บอดี้การ์ดที่ยังคงงงงวยถอดเสื้อสูทของตนออกมาแล้วส่งมอบให้เซี่ยฉิงกง

เซี่ยฉิงกงรีบสวมเสื้อสูท ทว่าในขณะที่เธอกำลังจะก้าวออกจากห้อง เธอก็ถูกชายสวมแว่นตากรอบทองเรียกไว้

“คุณหนูใหญ่ โปรดกลับบ้านพร้อมพวกเราเถอะ”

“กลับบ้าน ?”

เซี่ยฉิงกงกำลังจะอาล

บทที่5

เซี่ยฉิงกงก้มหน้าลงไม่พูดไม่จาอะไร เซี่ยชิงฉวนมองรูปลักษณ์ และใบหน้าที่งดงามของพี่สาวตนเองแล้ว ก็ยิ่งเกลียดพี่สาวตนเองมากยิ่งขึ้น

ทำไมจู่ ๆ เธอก็กลับมาแล้วคว้าอะไรดี ๆ ไปหมด แต่งเนื้อแต่งตัวน่าเกลียดแบบนี้ยังคิดสะเออะแต่งงานกับตระกูลที่มีฐานะร่ำรวยแบบนั้นอีกงั้นรึ ?

“ฉิงกง.. เอ๊ะ !”

ตอนแรก

บทที่6

“ก่อนที่คุณพ่อจะพบหนู และบอกให้หนูกลับมา หนูก็คุ้นเคยกับการใช้ชีวิตอยู่นอกบ้าน หนูเลยรู้สึกว่าตัวหนูเองยังไม่พร้อมสักเท่าไหร่ แต่หนูก็ยังอยากตอบแทนตระกูลเซี่ยบ้าง ดังนั้นเมื่อหนูได้ยินว่า บริษัทของคุณพ่อกำลังประสบปัญหา หนูจึงอยากจะช่วยคุณพ่อในสิ่งที่พอจะทำได้ เพื่อที่หนูจะได้มีคุณสมบัติพอที่จ